Τεχνολογία & Επικοινωνίες

Δορυφορικοί Δέκτες

Αφού έχουμε λάβει το δορυφορικό σήμα, το έχουμε μετατρέψει στη σωστή συχνότητα και έχουμε επιλέξει και τη σωστή πολικότητα, πρωταγωνιστικό ρόλο αναλαμβάνει ο δορυφορικός δέκτης, η τελευταία βαθμίδα ενός συστήματος δορυφορικής λήψης.

satellite system

Συνδεδεμένος από τη μία πλευρά με την τηλεόραση μας και από την άλλη με το σύστημα λήψης, δηλαδή στο δορυφορικό κάτοπτρο, ο δορυφορικός δέκτης είναι το κέντρο ελέγχου, η καρδιά του συστήματος λήψης. Μεταξύ άλλων έχει την ευθύνη να στείλει όλες τις εντολές του χρήστη στον κατάλληλο αποδέκτη. Έτσι, αν ο χρήστης επιλέξει κάποιο κανάλι, ο δέκτης θα στείλει σήμα στον επιλογέα πόλωσης του LNB για να λειτουργεί στην πόλωση του συγκεκριμένου καναλιού. Αν ο χρήστης διαλέξει ένα κανάλι σε υψηλή συχνότητα, πάλι ο δέκτης έχει την ευθύνη να στείλει σήμα στο μεταβλητό ταλαντωτή να αλλάξει μπάντα κ.λπ.

satellite receivers

Οι πρώτοι δορυφορικοί δέκτες που παρουσιάστηκαν για εμπορική χρήση ήταν αναλογικοί. Μπορούσαν να κάνουν λήψη των ελεύθερων καναλιών (FTA) και αν χρειαζόταν συνδέονταν με εξωτερικές συσκευές για την αποκωδικοποίηση των καναλιών που ήταν συνδρομητικά σε συστήματα κρυπτογράφησης όπως το D2 MAC.

digital satellite receiver

Όπως και πολλοί τομείς της τεχνολογίας, έτσι και η τηλεοπτική μετάδοση πέρασε στην ψηφιακή εποχή, επωφελούμενη από τα πλεονεκτήματα που η ψηφιακή τεχνολογία έχει να προσφέρει. Οι εκπρόσωποι αυτής της τεχνολογίας, υποσκέλισαν αυτή των αναλογικών δεκτών. Οι ψηφιακοί δέκτες δέχονται σήματα στην ίδια μπάντα συχνοτήτων με τους αναλογικούς, αλλά αυτή είναι η μοναδική μεταξύ τους ομοιότητα.

favorite satellite receivers

Οι δορυφορικοί δέκτες που λόγω της αρχιτεκτονικής τους, είχαν την δυνατότητα να λειτουργήσουν με διαφορετικό λειτουργικό από το αρχικό εργοστασιακό έκαναν τις μεγαλύτερες πωλήσεις. Και όσο οι πωλήσεις γίνονταν πιο πολλές τα «πειρατικά» λειτουργικά εξελίσσονταν περισσότερο και όσο τα λειτουργικά εξελίσσονταν οι πωλήσεις εκτοξεύονταν. Τα λειτουργικά αυτά έδωσαν πολύ περισσότερες δυνατότητες στους δέκτες με κυριότερη να μπορεί να ανοίγει κωδικοποιημένα προγράμματα διαφορετικών συστημάτων κωδικοποίησης παρακάμπτοντας τον νόμιμο τρόπο που είναι η πληρωμή συνδρομής στον παροχέα. Στις περισσότερες περιπτώσεις η χρήση αυτών των δεκτών απαγορεύτηκε και οι συνδρομητικές εταιρίες έψαξαν να βρουν τρόπους να προστατέψουν τις πωλήσεις των υπηρεσιών τους.

Dreambox 500 clones

Ο μικρός ψηφιακός δορυφορικός δέκτης της Dreambox Multimedia, ο DM500 λόγω της μεγάλης επιτυχίας του σε πωλήσεις έγινε γρήγορα στόχος αντιγράφων από κινέζικες και ταϊβανέζες εταιρίες. Έτσι πολλές εταιρίες διοχέτευσαν στην αγορά κλώνους του DM500 σε μικρότερες τιμές από αυτές του αυθεντικού. Εξωτερικά δεν υπήρχε καμία διαφορά και έτσι αρκετοί καταναλωτές αγόρασαν δέκτη κλώνο πιστεύοντας πως είναι αυθεντικός σε τιμή «ευκαιρίας». Η έκρηξη των πωλήσεων του μεγάλωσε και κατά συνέπεια και ανάπτυξη των λειτουργικών του. Η διοχέτευση στην αγορά δεκτών κλώνων θορύβησε την εταιρία που έβγαλε ανακοινώσεις στον τύπο με τρόπους αναγνώρισης των δεκτών κλώνων, κυρίως με κάποιες μικρές διαφορές στο εσωτερικό του δέκτη και σε μικρές εξωτερικές λεπτομέρειες όπως ένα ολόγραμμα κ.λπ.

diseqc logo

Το DiSEqC™ (Digital Satellite Equipment Control) είναι ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας δορυφορικού δέκτη - δορυφορικής κεραίας.

Η ιδέα του DiSEqC™ είναι να χρησιμοποιηθεί το ομοαξωνικό καλώδιο της καθόδου από το κάτοπτρο, για να μεταφερθούν εντολές από το δορυφορικό δέκτη αρχικά στα LNB και αργότερα (με τις νέες εκδόσεις του πρωτοκόλλου) και σε κατάλληλο μοτέρ που θα κινεί το δορυφορικό κάτοπτρο στο τροχιακό τόξο δορυφορικής λήψης.

usals logo

Η τεχνική προσπάθεια της STAB, στράφηκε στην επίλυση προβλημάτων που αφορούσαν την εγκατάσταση συστημάτων βασισμένων στο DiSEqC™ 1.2. Το τελευταίο απαιτούσε πολλές ρυθμίσεις για να καταφέρει να δώσει τις βέλτιστες λήψεις (σωστή ρύθμιση του Νότου, χειροκίνnτη αναζήτηση των δορυφόρων, ρύθμιση των ορίων κίνησης του μοτέρ κ.τ.λ.). Έτσι, το 1999 η STAB παρουσίασε τη λύση USALS (Universal Satellite Automatic Location System) που είναι ένα σύστημα υπολογισμού, που επιτρέπει τον αυτόματο προσδιορισμό της θέσης ενός δορυφόρου σε τροχιά, με προσέγγιση 0.1°.